Repsol YPF

As primeiras estacións de servizo empezaron a construírse hai xa máis dun século para dar resposta á crecente industria do automóbil. Dende entón ata agora, o seu deseño e equipamento evolucionaron incorporando cada vez máis elementos dirixidos á protección ambiental.

A protección ambiental diríxese aos tres vectores fundamentais: protección da atmosfera, tratamento de augas e protección dos solos e augas subterráneas.

Protección da atmosfera

Nunha estación de servizo, a emisión de vapores de gasolina ten lugar en dous momentos puntuais: durante a descarga do camión cisterna, e de forma marxinal durante a recarga dos vehículos.

Fase 1. Descarga do camión cisterna

• En primeiro lugar, procédese ao desprecintado das válvulas de descarga do camión cisterna.
• A continuación, conéctanse as mangueiras de recuperación de vapores e de descarga de produto.
• A gasolina contida no compartimento da cisterna, impulsada pola forza da gravidade, flúe a través da válvula de fondo cara ao tanque da estación de servizo, cun caudal aproximado de 1.000 litros/minuto.
• O nivel do líquido vai ascendendo e, mediante un efecto de émbolo, despraza os vapores que antes ocupaban o espazo dispoñíbel dentro do tanque.
• Os vapores ascenden pola rede interna de canalizacións, e a través do conector pasan dende a mangueira ata a canalización que conecta co colector da cisterna.
• Unhas válvulas pneumáticas situadas na parte superior permiten a entrada dos vapores aos compartimentos do camión cisterna.
• Na posición de "mangueira conectada", o obturador interno impide que os vapores saian á atmosfera polo respiradoiro, co que quedan contidos dentro da cisterna.          

Fase 2. Surtidores

Algunhas estacións de servizo contan tamén con sistemas de recuperación que reducen a emisión de gases á atmosfera durante as operacións de recarga.
Os vapores procedentes do depósito do vehículo son aspirados por un pequeno conduto situado na pistola, mediante unha bomba aloxada no surtidor, e trasladado ata o depósito enterrado.

Tratamento de augas

Na estación de servizo orixínanse tres tipos de augas residuais:

• Augas fecais, provenientes dos aseos da estación.
• Augas hidrocarburadas, consecuencia de pequenos derramos accidentais durante as operacións de recarga ou procedentes do lavado de vehículos.
• E augas pluviais, procedentes da recollida da auga de choiva.         

Segundo o tipo de auga residual estabelécense redes independentes que se unen nun punto final de vertedura, o cal conectará coa rede pública ou cun punto de drenaxe axeitado.

Os tratamentos tamén serán diferentes:

• A rede de augas fecais recolle e conduce as procedentes dos servizos hixiénicos do edificio auxiliar e dos desaugadoiros de cafetaría, ata a arqueta final da estación.
• Se non existe rede de saneamento público nas proximidades, as augas son tratadas de forma que se garanten as condicións estabelecidas no permiso de vertedura, xa sexa o leito ou mediante infiltración ao subsolo. 
  

Este proceso realízase na depuradora. O proceso biolóxico máis estendido é o tratamento por lodos activos mediante microorganismos aerobios, similar á autodepuración natural, que vai producir a oxidación da materia orgánica. Por último disponse dunha arqueta onde se collen mostras para comprobar que as condicións da vertedura se manteñen nos límites desexados

Funcionamento da depuradora

Trátase dun sistema que provoca o desenvolvemento dun cultivo bacteriano disperso en forma de flóculos ou lodos activados dentro dun depósito axitado e aireado por un reactor biolóxico, onde o alimento é a auga que se debe depurar.

A axitación evita que os flóculos sedimenten, e homoxeneiza a mestura destes coa auga residual. Ao mesmo tempo, a aireación achega o osíxeno necesario para os microorganismos.

Unha vez alcanzada a floculación necesaria, coas partículas en suspensión atrapadas no flóculo, as augas pasan a un decantador secundario onde se separan os sólidos dos líquidos.

Na fase de recirculación, parte do sólido ou lodo que se separa volve ao reactor biolóxico para asegurar a poboación de microorganismos, mantén así o grao de depuración desexado.

A principal vantaxe é a versatilidade, xa que o sistema se pode dimensionar segundo se trate de pequenas estacións de servizo ou grandes áreas.

A rede de augas hidrocarburadas recolle as augas de zonas onde se poden producir microverteduras ocasionais de hidrocarburos, pola descarga dos camións cisterna, operacións de recarga, ou utilización dos equipos de lavado.

Trataranse independentemente as augas hidrocarburadas que proceden dos lavados e as procedentes da pista e zona de descarga.

As augas hidrocarburadas son dirixidas ao equipo de tratamento composto polo conxunto decantador-separador de hidrocarburos.

As devanditas augas entran no decantador para a separación entre as areas, sólidos en suspensión e o líquido. A continuación o líquido pasa ao separador, onde ten lugar a depuración de hidrocarburos.

Funcionamento do separador de hidrocarburos

A configuración do equipo é a seguinte:

• Cámara de entrada na que se reteñen por decantación os sólidos en suspensión e comeza a separación do hidrocarburo e a auga por diferenza de densidade.
  
• Unha segunda cámara, con placas coalescentes cuxo deseño, material e a posición de montaxe aceleran a separación gravitatoria das pequenas gotas de hidrocarburo que contén a auga. Estas vanse liberando en gotas de maior tamaño ata a superficie da cámara, pola diferenza de densidade de ambos os dous fluídos.
  
• O hidrocarburo queda retido na parte superior polo propio separador, ata que se realiza a extracción e o traslado ata unha planta de tratamento de residuos. Mentres, a auga é dirixida á arqueta final de vertedura a través dun percorrido específico.         

Algúns modelos dispoñen dunha boia de obturación ou válvula de peche, cuxa misión é evitar a saída de hidrocarburos cando o depósito se enche. 

No caso de trens ou pontes de lavado, pódese incorporar unha recicladora para reducir o consumo de auga. A súa misión é tratala antes da súa reutilización, xa que contén unha alta porcentaxe de areas, lodos, graxas, aceites, ceras, tensoactivos e sólidos en suspensión.

O tratamento comeza nun decantador, segue polo separador, e chega ao depósito de auga pre-tratada onde se procede á súa aireación. Parte desta auga faise recircular e pásase por filtros de area para despois utilizala xunto á auga da rede.

A función da rede de augas pluviais é recoller e conducir as augas de choiva ou rega ata a arqueta final de vertedura. Canalízase a auga procedente da 'escorrentía' da estación, así como a que vén das cubertas de edificios e marquesiñas, que nalgúns casos, pode acumularse e ser reutilizada para a rega de superficies axardinadas. Esta rede non require ningún tratamento.

Seguinte>>