A calefacción nos invernaderos comezou a desenvolverse na década dos anos 70. Segundo ensaios en invernaderos con calefacción, a produción aumenta un 20%.
Nos invernaderos con calefacción pode ser interesante o emprego dun sistema de calentamiento do chan, motivado pola resposta favorable que presenta sobre os cultivos, tanto nas fases de germinación e enraizamiento de esquejes, como na de crecemento ata o tamaño comercializable. Con todo, algúns factores talles como a demanda en maquinaria e en man de obra necesaria para enterrar os tubos e problemas para traballar o chan cando os tubos non están enterrados a moita profundidade, afectaron negativamente ao desenvolvemento dos sistemas de calefacción enterrada no chan. A redución das superficies dedicadas aos cultivos en chan ao longo das dúas últimas décadas supuxo tamén unha limitación do número de invernaderos equipados con calefacción enterrada. Por outra banda, a evolución cara ás técnicas de cultivo fose do chan contribuíu a un desenvolvemento paralelo da calefacción de sustrato ou da calefacción localizada ao nivel das mesas de cultivo.
Os sistemas de calefacción que máis se utilizan son os xeradores de aire quente (máis baratos) e os sistemas de calefacción por condución de auga a baixa temperatura (30-40ºC). Os primeiros teñen unha eficacia térmica alta, maior nos de combustión directa, que impulsan os gases da combustión dentro do invernadero, que nos que empregan intercambiadores, sendo moi útiles para manter un salto térmico mínimo ou en caso de urxencia (xeadas), xa que a resposta no cambio de temperatura do aire do invernadero é moi rápida.
Nota informativa: Tradución do orixinal en castelán. No caso de calquera discrepancia, prevalecerá a versión en castelán.