Reciben o nome de Gases Licuados do Petróleo (GLP), as mesturas comerciais de hidrocarburos nas que o butano ou o propano son dominantes.
No seu estado natural son gasosos, pero en recipientes pechados e temperatura ambiente, unha gran parte destes están en fase líquida, ocupan un volume 250 veces inferior ao que ocuparían en estado vapor.
Os GLP, unha vez extraídos como gases de refinaría ou instalacións de gas natural asociados, son comprimidos ata licualos e mantidos nese estado en grandes almacenamentos, normalmente anexos ás instalacións de refinarías ou portuarias, chamadas terminais.
Os depósitos de almacenamento son de varios tipos:
Dende as terminais o GLP transpórtase por barcos, cisternas, tanto por ferrocarril coma por estrada, ou gasodutos ata as plantas de enchedura para a súa distribución comercial en botellas ou a depósitos de granel.
O alto poder calorífico dos GLPs en relación co resto dos gases comerciais, presenta a vantaxe de que para obter unha mesma cantidade de enerxía total, requírense menores diámetros das conducións utilizadas para a distribución do gas en fase gasosa, se ben as presións non poden superar un determinado valor porque se producirían condensacións nas canalizacións.
As súas características de alta pureza, e a homoxeneidade dos seus compoñentes, fai que sexa moi doado axustar o aire necesario para que a combustión destes produtos, sexa a estequiométrica.
Ademais, e esta é unha das súas principais características, están practicamente exentos de xofre e outras substancias como metais. O seu campo de aplicación é, en xeral, o quentamento directo, e aquelas instalacións nas que a accesibilidade do gas propano en depósito, a ausencia de xofre e todas as vantaxes que leva consigo o ser un combustíbel gasoso, lle proporcionan un valor engadido fronte a outros combustíbeis.
A súa comercialización está claramente diferenciada en función da forma de almacenamento e distribución, en:

Nalgunhas ocasións, cando a temperatura ambiental diminúe, a capacidade de vaporización do depósito non é suficiente para o caudal de gas propano demandado, e é preciso o emprego de vaporizadores, neste caso débese considerar a calor latente de vaporización do propano, que é de 90 kcal/kg.
Nota informativa: Tradución do orixinal en castelán. No caso de calquera discrepancia, prevalecerá a versión en castelán.