Repsol YPF

Nalgunhas casas sen suficiente luz natural, este gasto pode representar a metade do recibo da luz. As lámpadas compactas ou de baixo consumo son máis caras, pero teñen unha duración ata oito veces maior e proporcionan a mesma cantidade de luz consumindo entre un 20 e un 80% da electricidade que precisan as lámpadas incandescentes. Segundo o Instituto para a Diversificación e Aforro de Enerxía (IDAE), a substitución dunha lámpada tradicional por outra de baixo consumo representa ao final da súa vida útil un aforro de máis de 60 euros.

Así, unha soa destas lámpadas compactas é capaz de economizar durante o seu período total de uso uns 140 litros de petróleo ou 150 quilos de carbón. As centrais eléctricas aforran a combustión destes combustíbeis fósiles e, polo tanto, se reducen as emisións de CO2.

Tipos de lámpadas
No mercado poden encontrase sen dificultade tres clases de lámpadas. As máis clásicas, cuxo invento se atribúe a Edison, son as incandescentes. Levan iluminando á humanidade máis dun século. O principio polo que emiten luz segue sendo o mesmo: a luminosidade prodúcese ao poñerse incandescente un filamento de tungsteno cando a corrente pasa por el. 

Co paso do tempo diversificáronse os seus acabamentos e formas, pero as características seguen sendo moi similares. Sen dúbida, o custo por unidade deste tipo de lámpadas é o máis barato, aínda que se se compara con outros e se ten en conta a súa relación prezo/durabilidade ao final saen máis caras.

A duración destas lámpadas é de 1000-1200 horas de luz. Tras ese tempo de utilización, o filamento de tungsteno comeza a evaporarse e remata por partirse ou fundirse. De feito, adoita acontecer que, co uso, a súa luz cada vez é menos intensa, debido a que o tungsteno que se vai desprendendo se acaba adherindo á parte interior do casco. 

As lámpadas halóxenas, pola súa banda, teñen maior durabilidade e potencia luminosa. Están tratadas quimicamente para evitar o seu ennegrecemento, o que fai que a súa duración sexa polo menos o dobre de horas das incandescentes. Hai lámpadas de tensión de rede, que adoitan ir equipadas cun regulador de intensidade, xa que a súa potencia pode ir dende os 100 aos 1000 vatios. Outras son de baixa tensión, e necesitan un transformador, porque a súa potencia é moi inferior á tensión de rede.

O interior das lámpadas de baixo consumo está cheo de vapor de mercurio a baixa presión. Ao producirse a descarga eléctrica prodúcese unha luz ultravioleta que ao entrar en contacto co po fluorescente que recobre o tubo xera luz normal. Este é o tipo de lámpada que máis se desenvolveu nos últimos anos.

Ampla gama
A característica principal das lámpadas de baixo consumo é a súa capacidade de converter a enerxía en luz e non en calor, como fan as lámpadas de incandescencia tradicionais. Adáptanse aos cascos comúns. A única desvantaxe que teñen é que o seu rendemento empeora co frío; por iso, é mellor utilizalas en interiores. 

Algo que hai que ter en conta, se se vai substituír unha lámpada incandescente por unha de baixo consumo, é que para producir a mesma luz, as de baixo consumo necesitan un número de vatios moi inferior. Por outra banda, dende o nacemento das lámpadas compactas, as súas vantaxosas innovacións fan cada vez máis rendíbel a súa utilización.

As fluorescentes compactas de uso doméstico poden chegar a acadar 15.000 horas de funcionamento e un aforro do 80%. Pero non só se avanzou en aforro e duración, senón tamén en niveis de iluminación. Hai compactas, por exemplo, cunha tecnoloxía capaz de regular a súa intensidade sen necesidade de reguladores adicionais, simplemente co interruptor da luz, e outras que se acenden ao anoitecer e se apagan de forma automática ao amañecer.

As lámpadas de baixo consumo están aconselladas especialmente para áreas que necesiten iluminación de forma prolongada, posto que o seu maior inconveniente é que consumen máis enerxía ao ser acendidas.