Repsol YPF

A normativa sobre instalación de aparellos de ar acondicionado nos edificios residenciais é de carácter municipal e contémplase nos capítulos que tratan sobre a estética do Plan de Ordenación Urbana e nas Ordenanzas de Protección de Medio Ambiente. O primeiro apartado establece, entre outras medidas, o límite de metros en que estes equipos non poden sobresaír da fachada do bloque de vivendas, mentres que o segundo regula os niveis de contaminación acústica que o aparello non pode superar. 

As normas varían sensiblemente segundo a zona na que residas, polo que che aconsellamos que consultes nas dúas áreas municipais acerca da lexislación vixente antes de instalar o teu aparello, con independencia de que observes que as fachadas dos edificios da túa rúa rebordan motores de equipos climatizadores. É posible que moitos veciños se saltasen a normativa sobre instalación de aparellos de ar acondicionado por descoñecemento, por unha falta de rigor informativo desde a empresa instaladora, ou porque simplemente pensaron que non existe ningún impedimento legal botándolle unha ollada ás fachadas dos bloques de vivendas das rúas lindantes. 

Fonte de conflitos 

As asociacións de consumidores e usuarios e as oficinas municipais reciben cada vez máis queixas e denuncias relacionadas coa instalación de aparellos de ar acondicionado. Os veciños acostuman cursar estas denuncias cando o elemento colocado na fachada excede os niveis de contaminación acústica ou emite unha potencia calorífica superior á permitida. Polo momento, o seguimento deste tipo de denuncias é lento e os veciños non acostuman ver satisfeitas as súas queixas, pero con toda seguridade, esta cuestión irase normalizando a medida que as denuncias se incrementen. De feito, algúns concellos están comezando a aplicar multas pola incorrecta instalación dos aparellos de ar acondicionado e comezan a ser máis estritos no cumprimento da normativa.

En moitas localidades, foron precisamente as queixas e denuncias dos usuarios as que  obrigaron a modificar as ordenanzas urbanísticas, prohibindo a instalación de aparellos de ar acondicionado nas fachadas e permitindo a súa colocación unicamente nos patios de luces ou nos patios de parcela, e sempre co consentimento dos veciños cuxas vivendas teñan saída a aquel patio. Así establécese na cidade de  Barcelona, por exemplo. 

No caso de Madrid, o capítulo 6.10 “Condicións Estéticas” das normas urbanísticas do Plan Xeral de Ordenación Urbana, establece as condicións de cumprimento obrigatorio no caso de actuacións suxeitas a licenza municipal, pero a instalación de aparellos doméstico de ar acondicionado –agás que se coloquen en fachadas protexidas por devandito Plan ou que superen a potencia esixida (dificilmente alcanzable polos climatizadores domésticos)- non requiren de ningunha autorización municipal. 

Consenso nas Comunidades de Propietarios 

Unha vez que coñezas a normativa sobre a instalación de aparellos de ar acondicionado no municipio onde resides, debes formular este tema na comunidade de propietarios do teu edificio. Se tedes Estatutos, posiblemente acordásedes esta cuestión nunha reunión de veciños e terás que seguir as directrices aprobadas na mesma. 

En caso de non ter Estatutos Comunitarios, bastará co consentimento da comunidade por maioría simple se se cumpren os seguintes condicionantes: que o tamaño do aparello de ar acondicionado non sexa desmedido; que a colocación do equipo non lle afecte á fachada principal do inmoble, e que non cause danos específicos a algún veciño. 

Artigos relacionados

- Fiestras que aforran o ar acondicionado