Repsol YPF

 
Unha cuestión de saúde
Séguense considerando un problema estético cando, sen deixar de selo, representan basicamente un grave problema de saúde. A obesidade e o sobrepeso convertéronse
nunha verdadeira praga nas sociedades occidentais e na raíz de moitos dos trastornos que arrasan a súa poboación: diabete, enfermidades cardiovasculares, doenzas osteomusculares, hipertensión e cancro están unhas veces provocadas ou agravadas por
os quilos de máis.
 
Os estudos falan de maior risco de tumores de ovario, recto e próstata en persoas con sobrepeso e está comprobado que na medida en que se reduce, se rebaixan as cifras de tensión arterial e as de colesterol. Algo similar acontece con enfermidades respiratorias como a apnea do sono (doenza que ocasiona pausas na respiración durante o sonoque mellora substancialmente se o paciente consegue recortar peso.
 
Por outra parte, orisco de enfermidade cardiovascular garda unha estreita relación co exceso de peso e tamén a distribución dos quilos de máis no corpo: a acumulación da graxa na zona abdominal é máis prexudicial que a súa concentración
en coxas e traseiro.
 
Pero estar por enriba do peso ideal ofrece diferenzas en canto ao tratamento e aos riscos, que se corresponden directamente co avultadas que sexan as cifras que marca a báscula. É dicir, unha cousa é ter 8 quilos de máis e outra ter 25.
 
Calcular o sobrepeso
Pode que cunha simple ollada un mesmo sexa capaz de distinguir entre o un e o outro, pero existen regras matemáticas que aclaran o grao e a gravidade do sobrepeso, e marcan a fronteira entre este último e a obesidade.
 
A clave para descubrilo está no Índice de Masa Corporal (IMC), o cal se obtén dividindo o peso pola altura ao cadrado. Se o número resultante está por debaixo de
25, non existe sobrepeso nin obesidade; cando se atopa entre 25 e 29, fálase de sobrepeso, cuxa gravidade varía na medida en que aumenta o número (grao 1 entre 25 e 27 e grao 2, de 28 a 29). A partir de 30 enténdese que é un caso de obesidade, que se considera mórbida máis alá de 40.
 
Esta operación dá unha idea aproximada dos quilos que sobran, pero non convén fiarse dos díxitos sen ter en conta outros aspectos. A idade, as proporcións de masa magra e graxa, a complexión física e o sexo inflúen á hora de determinar se realmente existen problemas coa báscula.
 
Pero fronte ao sobrepeso hai dúas medidas preventivas que si son inmutábeis: a dieta e o deporte. Non cabe dúbida que ese 50% de sobrepeso que se instalou nalgúns países como España é froito dunha alimentación excesivamente rica en graxas, que poden chegar a representar o 40% das calorías inxeridas e que non deberían superar o 25 ou 30% como máximo. Por iso, os expertos insisten na importancia de reducir o seu consumo, de apostar pola froita e pola verdura, de afastar da mesa os bolos industriais e de consumir carnes magras e peixe.
 
O outro grande cabalo de batalla é o deporte. Vivimos en sociedades sedentarias onde xa non correr ou nadar, senón simplemente camiñar, se converteu nunha excepción. Neste sentido, facer deporte de forma moderada, pero habitual, unhas tres veces por semana, resulta un bo antídoto contra os quilos de máis.
 
Obesidade en menores
Un dos aspectos máis graves deste trastorno teñen que ver coa infancia. O número de nenos que superan os quilos recomendados vai en aumento, co enorme problema de saúde que isto supón, xa que moi probabelmente serán adultos gordos:
calcúlase que un 14% da poboación infantil española se atopa en índices IMC de obesidade. Os nenos non son alleos aos mesmos factores que dan lugar ao problema nos adultos: demasiada televisión, poucos xogos físicos e máis bolos e refrescos do recomendábel. Outras causas que tamén parecen influír son superar os 3,5 quilos
ao nacer e non tomar o peito.
 
Tratamento médico
Aínda que os fármacos poden axudar a combater os quilos de máis, hai que ter moito coidado co seu uso e consumo. Só están recomendados en caso de obesidade, son moi poucos os medicamentos no mercado que parecen ser realmente eficaces e, por suposto, han de ser prescritos polo médico.
 
O mesmo pode dicirse das chamadas gastroplastias, intervencións cirúrxicas que reducen no tamaño do estómago. A pesar da polémica que suscitaron algúns desafortunados casos, en xeral mostráronse moi útiles en pacientes con obesidade mórbida, unha doenza grave que implica enormes problemas de mobilidade e que incrementa notabelmente o risco de morte prematura.