Repsol YPF

Pola súa banda, no Centro Cultural Conde Duque e no Museo de Historia ten lugar unha exposición denominada Madrid 1808. A exhibición xira ao redor dos acontecementos que tiveron lugar entre o 25 de abril e o 19 de outubro de 1808, en canto á súa extensión xeográfica e á forma en como as persoas o viviron. Tamén, a Fundación Canal, da man do escritor e periodista Arturo Pérez Reverte, mostra unha recreación virtual dos sucesos do 2 e 3 de maio. O percorrido inclúe unha grande ambientación, con utensilios de época e diferentes ambientes para realizar unha viaxe completa no tempo. O Círculo de Belas Artes de Madrid, en colaboración coa Fundación Dous de Maio tamén se suman ás celebracións, a través dun ciclo de películas de temática relacionada con estes acontecementos tales como O dous de maio, O abandeirado, Os fantasmas de Goya, entre os días 1 e 3 de maio.

Un chisco de historia

O 2 de maio é, sen dúbida ningunha, unha data para a lembranza. Aquela xornada de 1808, o pobo de Madrid fixo saltar a chispa da Guerra da Independencia. Francisco de Goya foi o encargado de relatar os famosos fusilamentos como mellor sabía: a través da pintura. Así, A carga dos mamelucos e Os fusilamentos, acabados de restaurar actualmente no Museo do Prado, son o relato máis fiel de tanto horror. 200 anos despois de aquel episodio convén preguntarse, que foi o que aconteceu realmente?

O levantamento do 2 de maio de 1808 marca o inicio da guerra contra a invasión francesa de España. Tras o fracaso no seu intento por conquistar Inglaterra, Napoleón Bonaparte decide invadir Portugal. Para isto firma con Manuel Godoy, valido de Carlos IV, o Tratado de Fontainebleau, mediante o cal España e Francia acordan a invasión conxunta de Portugal; namentres, España autoriza o paso de tropas francesas polo territorio español, para poder levala a cabo. Porén, as tropas pouco a pouco proceden á ocupación das cidades españolas como Burgos, Salamanca, Pamplona, San Sebastián, Barcelona ou Madrid. Deste xeito, Madrid é ocupada polo xeneral Murat e Fernando VII obrigado a abdicar en Xosé Bonaparte. Murat solicitou, segundo parece, en nome de Carlos IV, o traslado a Baiona da raíña de Etruria e do infante Francisco de Paula. Malia que a xunta de goberno se negou nun principio, na reunión da noite do 1 ao 2 de maio cede finalmente.

Así, o 2 de maio de 1808, o pobo de Madrid concentrouse ante o Palacio Real para protestar por todo o que estaba acontecendo. Murat, aproveitou o tumulto e a confusión e disparou contra a multitude, acompañado da artillería. O pobo reacciona e os ataques esténdense por toda a capital. Malia  que a resistencia contra o avance francés foi moito máis eficaz do que Murat previra, especialmente na Porta de Toledo e a Porta do Sol, os focos de aguante foron caendo con desapiadados acoitelamentos, degolacións, detencións, etcétera. Mamelucos e lanceiros napoleónicos estremaron a súa crueldade co pobo madrileño. Centos de españois, homes e mulleres e soldados franceses morreron nesta liorta. Ademais da loita pola liberación dun país, estábase a producir, soterradamente unha revolución de carácter liberal.

O tres de maio, a represión

 A represión contra estes ataques foi cruel. Murat pensou en controlar á administración e ao exército español; aplicar un rigoroso castigo aos rebeldes e afirmar que era el quen gobernaba España. A tarde do 2 de maio firmou un decreto no que ordenaba a entrega de todas as armas. No Salón do Prado e nos campos da Moncloa fusilouse a centenares de patriotas. Quizais uns mil españois perderon a vida no levantamento e os subseguintes fusilamentos.

Artigos relacionados

- Visita virtual a un museo

- Festas medievais, un paseo pola historia