As datas de Semana Santa son unha excelente opción para que realices unha escapada. O destino: calquera dos innumerables puntos da xeografía que contan coa súa gastronomía local como principal atractivo.
Con frecuencia, a paisaxe e a gastronomía son dous dos puntos principais que decantan a balanza á hora de elixir un destino turístico. A cociña dunha rexión e o seu estilo de guisar están fortemente vinculados aos monumentos e poder degustar un prato “da casa” no seu entorno, é un dos grandes praceres que podes gozar nestas datas.
Non se pode falar dunha gastronomía específica de Semana Santa, pero si que existe unha tradición de preparar determinados pratos e sobremesas. Son receitas que se caracterizan pola ausencia de carne, embutidos e friames e nas que verduras e hortalizas da época teñen unha importante presenza.
Entre os numerosos pratos que se preparan por estas datas salientan os deliciosos guisos de legumes, a sopa de allo, as verduras e peixes, en especial o bacallau, (tradicionalmente un peixe fácil de conservar) os garavanzos e as espinacas, ingredientes estrela da tradicional potaxe de vixilia.
As legumes, protagonistas
Son famosos os alcauciles (alcachofas) con chícharos e fabas que se preparan no Sur ou os garavanzos con acelgas. Unha variedade de guisado andaluz de verduras é a alboronía, elaborada con berenxenas, tomates, pemento e cabaza, todo isto ben mesturado con pemento moído. O seu nome procede do árabe al-baraniyya e pode considerarse como un antecedente dos saborosos pistos que se degustan en diferentes puntos da xeografía. Un menú típico para degustar nestas terras meridionais sería o composto por garavanzos con acelgas, peixe branco e torradas como sobremesa.
No Norte, existe un amplo repertorio de potas, cocidos de legumes, sen esquecer a súa sopa de allo. É terra de peixes á prancha, con lugares como Xixón onde é típico o petisco de oricios (ourizos de mar) e as súas ovas. O seu clima permite abundancia de hortalizas e tamén son un referente os seus queixos.
A viaxe cara á zona interior atrae pola súa cociña pastoril: abundan os pucheiros, migas e potaxes, reflexo dunha terra de devesas e serras. Cociña condimentada e saborosa, conta con abundantes pratos co bacallau e o allo como protagonistas e receitas de escabechados, sen esquecer que estás en terra de mazapáns, tortas e outras delicias como o hornazo, as xemas ou os melindres.
O hornazo, en concreto, é unha especie de empanada que podes atopar en cidades como Salamanca e Avila. É típico comelos nos días previos ou posteriores á Pascua e acostuman conter un ovo duro. Nalgunhas zonas estremeñas existe a costume arraigada de saír ao campo o domingo de Resurrección ou o luns de Pascua a comer estes hornazos tamén coñecidos como “bollas”. Unha variante do hornazo son as cocas que se preparan na zona de Levante.
Na zona mediterránea podes probar a tradicional potaxe de vixilia ou de Semana Santa e tamén a potaxe de acelgas. En puntos da provincia de Almería é costume preparar o ajilimoje, un prato a base de patacas, pemento seco, bacallau, ovos cocidos, olivas negras e aceite cru.
Doces de tixola
A repostería é outro dos puntos fortes da Semana Santa. Entre os doces máis famosos destas datas atópanse os ovos de Pascua e as figuras de chocolate que se lle regalan aos nenos en Levante e sobre todo en Cataluña.
Tamén existe moita tradición de comer os chamados “doces de tixola”. Nas vilas é habitual preparar doces e sobremesas a base de masa frita como os buñuelos, empanadillas ou as tradicionais torradas, orixinarias de Madrid, elaboradas con pan remollado en leite, pasado por ovo e frito en aceite. En Castela o protagonismo é para os pestiños, elaborados cunha masa de fariña frita que se adoza con moito mel. O arroz con leite e canela, os roscos, os follados, piñonais e o leite frito, son outras sinxelas delicias para degustar nestas datas.
Artigos relacionados
- Tradicións gastronómicas en Coresma
- Comer fóra de casa con nenos
O máis lido
Nota informativa: Tradución do orixinal en castelán. No caso de calquera discrepancia, prevalecerá a versión en castelán.