Repsol YPF

Non fai falta cruzar o océano para gozar do sabor das illas da cociña do Caribe. Moitos dos seus ingredientes son fáciles de conseguir no mercado e o seu segredo radica en dous aspectos: os condimentos e na marinación. 

A gastronomía do Caribe ten gran influencia das culturas que habitaron estas terras en tempos pasados. Máis de 700 illas que abranguen unha extensión de 4037 quilómetros entre Norteamérica e Sudamérica, nas que se atopa unha infinidade de exquisitos e exóticos produtos como peixes e mariscos e verduras, combinadas con toda clase de froitas. É unha cociña diferente, exótica e moi saborosa, onde se mesturan sabores ácidos, doces e picantes. Ademais, ao non empregar graxas, é moi sa e non engorda. 

É toda unha alternativa para cambiar o sabor dos pratos cotiás e conta coa vantaxe de que as súas receitas son moi fáciles. Se queres deleitar os teus comensais, tan só tes que presentar os pratos con creatividade, receitas nas que os sabores exóticos se combinen e sazonar todo isto con herbas típicas. Un exemplo: o gallo pinto, un prato propio de Costa Rica que se prepara para almorzar, elaborado cos ingredientes característicos desta cociña: frijoles (negros ou vermellos) e arroz. 

Cociña de fusión

Unha das receitas máis antigas é a sopa de caracol mariño, unha mestura de leite de coco, coriandro fresco, pementa, yuca e caracol mariño. É un prato típico da cociña hondureña, fusión da gastronomía crioula coa garifuna. Esta última caracterízase porque mestura os froitos do Caribe -coco, banana- cos de mar -caracol, lagosta, cangrexo- e o uso de especias. 

Ponse ao lume unha pota con leite de coco, algo de auga, coriandro fresco, pementa negra e unha pastilla de caldo concentrado e, sen parar de remover, déixase ferver a lume medio. A continuación engádese abundante yuca cortada en anacos pequenos e continúase removendo. Uns vinte minutos antes de que termine a cocción, incorpórase o caracol cortado en pequenos anacos. É costume acompañar esta sopa cunha gornición de arroz branco e unhas tortiñas de millo. 

Como entrante tamén podes preparar unhas espetadas de camaróns con salsa de leite de coco e curry. Pélanse os camaróns (pódense elixir lagostinos, se se prefire), maríñanse en zume de limón con sal e allo machucado. Cando estean listos, sácanse, escórrense e ensártanse en paus longos de bambú, para sofritilos á prancha uns sete minutos por cada lado. 

Para elaborar a salsa de leite que os acompaña, pícanse en cadriños uns tomates maduros, cebola e unhas follas de coriandro. Póñense a “suar” nunha tixola con aceite e, a continuación, engádeselle sal, leite de coco e curry en po. Ao servir as espetadas, cubre cada unha cun pouco desta salsa. 

O leite de coco resulta un ingrediente perfecto para darlle ás comidas un toque doce e fresco. Podes elaborala na casa, mesturando a polpa dun coco con dúas cuncas de auga morna e logo cóase ata lograr un líquido branco e homoxéneo. Se non tes moito tempo, tamén pódese comprar preparada, en supermercados ou tendas gourmet. 

Receitas sinxelas

Outras alternativas típicas son o casado, un prato de arroz con frijoles, ensalada, carne e plátano maduro, os ovos á cubana, as empanadas (cos seus diferentes recheos de frijoles, carne ou queixo) ou as chorreadas, unhas grosas tortillas de millo tenro. 

Unha receita que tamén emprega o leite de coco é o polo con coco e mango. Comézase sofritindo nunha tixola cebolas e pementos vermellos ben picados. Por outra parte, córtanse varias peitugas de polo en dados e dóuranse noutra tixola. Cando estean máis ou menos feitos, únense todos os ingredientes e agrégaselle sal e leite de coco. No momento de servir quéntase un pouco e como toque final engádeselle mango picado en cadradiños e coco relado. 

Un prato consistente é o sancocho, unha especie de cocido madrileño que se prepara con carne de vacún, polo, xamón e chourizo, todo isto acompañado de legumes e verduras. Na zona da costa é tradicional o sancocho de peixe con zume de coco. 

Nas sobremesas, o plátano frito é unha das receitas típicas desta gastronomía. Acostúmase comer en rodas finas circulares ou tamén en liscos alongados do tamaño da froita. Os plátanos antillanos pártense en dous, lonxitudinalmente. Colócanse nunha fonte refractaria con manteiga e bótase sobre eles unha combinación de mel, azucre, zume de limón e de laranxa e despois bótase sobre los plátanos. Engádese un pouco de manteiga sobre cada froita e métense ao forno, un tempo que dependerá do punto de maduración. Ao sacalos, flambéanse con ron e sérvense.  

Artigos relacionados

- Flores, do campo á mesa

- Sales con sabores