Repsol YPF

A costume de intercambiar ovos de chocolate e de caramelo como obsequios de Pascua comezou hai pouco máis dun século, porén o costume de intercambiar ovos de verdade en primavera remóntase varios séculos atrás. 

Nas culturas antigas, como a exipcia ou a grega, o ovo simbolizou o nacemento e a resurrección, e nos primeiros séculos existía a tradición de regalalos. Os ovos duros eran símbolo de fertilidade no mundo pagán. Os campesiños coloreábanos, fervéndoos con follas, flores ou cochinillas, para darlles diferentes cores. 

“Mona” provén do vocábulo árabe “munna” que significa obsequio. A finais do século XVIII, o Dicionario da lingua castelá xa identificaba “mona” cunha “torta ou rosca que se coce ao forno con ovos postos nela con cáscara por Pascua de Flores, típica de Valencia e Murcia, que noutras partes chaman hornazo”. Por aquel entón eran ovos de chocolate ou caramelo cun pastel como base. 

Regalo dos padriños
No Domingo de Resurrección, os padriños acostumaban obsequiar aos seus afillados cun pastel de fariña, azucre, ovos e manteiga sobre o que se colocaba un número de ovos duros proporcional á idade dos nenos ata chegar aos doce. Tamén existía a costume de agochar varios ovos duros decorados no xardín da casa para que os nenos os atopasen. 

A mediados do século XIX, a presentación das monas fíxose máis complicada xa que se lle engadían confeituras, azucre caramelizado, améndoas azucradas, guirlache, ademais de pintar os ovos de Pascua pintados e rematar toda a composición con figuras de cartón, madeira ou porcelana. 

As primeiras "monas" apareceron en Aragón, Cataluña e outras rexións traballábase con masa de pan común, para posteriormente pasar á masa biscoitada e os ovos duros. Máis tarde engadiuse o chocolate, procedente de América e a finais do século XIX apareceu en Francia a costume de facer pezas de chocolate en forma de ovo. No século XX as tortas adornadas con ovo foron deixando paso ás figuras elaboradas con chocolate. 

Hoxe en día, algúns establecementos compiten por ofrecer verdadeiras obras de arte a base de pasteis e orixinais figuras de chocolate. Acostuman elaborarse de diferentes tamaños e formas, xa que entre os nenos esta sobremesa ten especial arraigo porque acostuman representar  personaxes infantís pero tamén acostuman elaborarse con formas de animais, casiñas ou xoguetes.  

Coberturas de chocolate
O chocolate emprégase como cobertura deste pastel elaborado basicamente con biscoito, manteiga e froitas confeitadas. Esta cobertura pode ser negra, apropiada para facer grandes volumes pola súa consistencia, de leite que é máis suave e a branca que admite colorantes. Os ingredientes para elaborar a tradicional mona de Pascua son ovos, azucre, aceite, cáscara de limón, canela, lévedo, fariña e matalauva , un anís en gran que se pon a ferver, ademais tamén se pode usar leite e manteiga. 

Se se desexa elaborar a mona de Pascua en casa, hai que ter en conta que se trata dunha receita laboriosa que ocupa bastante tempo, polo que é mellor facelas de véspera. Ademais, dun día para outro estará no seu punto. 

Nun recipiente grande bátense varias claras de ovo con azucre, batendo ben, mentres que se fai o mesmo noutro coas xemas, rela de limón e outro pouco de azucre. Noutro cunco ponse fariña e esmiúzase o lévedo. Cando estean ben mesturadas engádense ao recipiente onde están os ovos con azucre e tamén engádese un pouco de auga e leite.
 
Comézase a traballar a masa ata obter unha mestura homoxénea e consistente. Colócase nun molde untado con manteiga e métese ao forno, previamente quecido a uns 180º. 

A continuación ábrese o biscoito e énchese ben con chocolate, con manteiga ou con marmelada e adórnase con figuriñas de chocolate e bonecos. Se se quere facer un ovo de chocolate para colocalo na parte superior, ponse chocolate negro ao baño María ata que se desfaga. Nun molde de plástico redondo que sexan 2 metades bótase nas dúas partes e espérase a que quede seco. As dúas metades engánchanse co mesmo chocolate.