Repsol YPF
Ruta
Estou en:
Inicio
>
Casa e fogar >
Salchichón de Vic
Acompañado de pa amb tomaquet e unha copa de bo viño tinto, resulta irresistíbel. O salchichón de Vic é, xunto coa botifarra, o embutido máis emblemático da comunidade catalá. O seu aroma e gusto característicos convertérono nun produto coñecido internacionalmente.
Os primeiros testemuños escritos deste embutido datan de 1456. Non obstante, algúns sitúan a súa aparición no século IV d.C. A zona de elaboración atópase en La Plana de Vic, na provincia de Barcelona. Inclúe 28 municipios autorizados para elaboraren este embutido que goza dunha indicación xeográfica protexida, que avala a súa calidade.
Coidada e elaborada preparación
O salchichón de Vic ou llonganissa de Vic, como tamén se chama, forma parte dos embutidos crus curados.
Está elaborado con carne de porco xeralmente adulto (un 85% de magro, 10% de touciño entrefebrado e 5% de touciño). Límpase de ligamentos e tendóns, e despois pícase e adóbase con sal, pementa branca moída e pementa negra en gran, que forma as pintas negras que se advirten ao corte, típicas deste embutido e dos seus imitadores.
O amoado amásase ata obter unha pasta homoxénea que se deixa repousar na
cámara entre 24 e 48 horas.
Transcorrido este tempo, a masa cárnica embútese ea tripa de porco fina ou grosa e cúrase durante 48 horas a uns 20ºC e cun 90 ou 95% de humidade. O curado dálle consistencia ao embutido.
Por último, só queda pasar por un período de secado non inferior a 45 días e que pode chegar aos catro meses nos secadoiros especiais. Alí o salchichón manterase a unha temperatura de 15ºC e cunha humidade controlada que oscila entre
o 75 e o 80%.
Durante o secado, na superficie do embutido fórmase a flor, unha especie de mofo branco que co tempo se tornará marrón violáceo. Tras o secado, o salchichón está listo para consumir.
A lei ordena que o salchichón chegue ao mercado provisto de etiqueta e precintos nos que figura o nome da indicación xeográfica protexida e o seu logotipo. Tamén levan unha etiqueta numerada expedida polo consello regulador.
Un pracer para o padal
O salchichón de Vic debe presentar un aroma e un sabor agradábeis e unha textura firme. A tripa na que se embutiu ten que desprenderse con facilidade.
O peso das pezas oscila entre os 300 gramos e os 2,5 quilos, segundo a súa lonxitude. Poden medir entre 20 centímetros e case un metro. Tamén o grosor é moi variábel: pode acadar dos 35 aos 90 centímetros de diámetro.
O gusto deste excelente embutido é intenso, moi aromático e con distintos graos de curación, que permite que se adapte aos distintos gustos do público.
Resulta delicioso sobre unha rebanda de pa amb tomaquet, -pan de payés fregado con tomate maduro e aderezado con sal e unhas pingas de aceite- tan popular en Cataluña. Bos acompañantes son tamén os pans de sementes, centeo e recios pans integrais, mesmo de tipo alemán ou austríaco. Combina ben con algúns curtidos e con queixos cremosos e curados.
Ademais, os viños realzan o seu sabor. Hai quen prefire un branco con algo de crianza, pero a mellor combinación obtense cando se combina con tintos novos con algo de madeira, de sabor afroitado e corpo medio. Se se elixe unha peza máis curada, o mellor viño será un tinto con crianza en barrica de carballo.
O máis lido
Nota informativa: Tradución do orixinal en castelán. No caso de calquera discrepancia, prevalecerá a versión en castelán.