
Pasta e pizza son pratos coñecidos e adoptados internacionalmente, pero a cociña italiana é moito máis. É a fusión da cociña dos pobres, sinxela e baseada nos produtos locais, e a cociña dos ricos, refinada e imaxinativa. As súas influencias están presentes na gastronomía europea.
Italia é un grande mapa de sabores no que conviven e se complementan distintos modos de elaborar o mellor de cada rexión. No Piemonte, o berce do Barolo, o mellor viño italiano, destacan os pratos confeccionados coas súas trufas, e unha tenreira autóctona absolutamente única e coa que preparan a salchicha de Bra (cidade próxima a Turín), que non ten parangón con ningún outro conxénere. En Lombardía están orgullosos do seu excelente osso bucco, toros de xarrete de tenreira ou boi co seu óso e a súa medula, a parte máis deliciosa do prato, que se serve aromatizado con tona de limón relada. Non hai que esquecer a súa gran variedade de risotto arroz cremoso pero non brando que resulta excelente coa única compañía de herbas aromáticas, así como con sutís láminas de trufa. Finalmente, a pasta, que está presente en todo o país, en multitude de versións e todas boas.
Os antipasti son os entrantes fríos que preceden aos quentes, xeralmente compostos por algunha variedade de pasta. Enumeralos todos sería tan difícil como facer unha relación exhaustiva das nosas tapas, pero sirva como referencia que están compostos de verduras en aceite, embutidos, marisco, ovas secas de peixe... o mellor é deixarse sorprender.
A pizza naceu nas tabernas napolitanas arredor do 1650, baseada nos alimentos máis humildes: masa de pan, aceite, allo e ourego. Dous séculos máis tarde, suprimíuselle o allo e engadíuselle mozzarella (queixo de leite da femia do búfalo), nunha versión máis refinada creada para a raíña Margherita, a quen lle gustou tanto que lle deu o seu nome e é hoxe unha das versións máis populares da súper popular pizza.
Se tivésemos que elixir un prato da ampla oferta gastronómica italiana, talvez habería que mencionar o carpaccio, que se converteu nuns poucos anos nun prato tan popular como os spaguetti alla carbonara. O carpaccio é un entrante que ten a súa orixe no ano 1900 no mítico Harrys Bar de Venecia. Unha clienta habitual, a condesa Amalia Nani Mocenigo, debía seguir unha dieta a base de carne crúa. O cociñeiro do Harrys consideraba impensábel presentar un anaco de carne crúa á súa clienta, e imaxinou unha versión diferente a base de lixeirísimos liscos de carne de boi, aliñados con maionesa, salsa Worcestershire e mostaza. A condesa quedou encantada co colorido e a sutileza do prato, que lle lembrou o seu pintor favorito, o renacentista Vittore Carpaccio. Hoxe denomínase carpaccio a calquera ingrediente cortado en láminas semitransparentes, aínda que o orixinal segue sendo o carpaccio veneciano, que adoita acompañarse de cogomelos laminados e finísimos liscos de queixo parmesano.
Na maioría das sobremesas da cociña italiana está moi presente o queixo Ricotta, un requeixo cremoso que é o recheo dos cannolli, uns canudos de masa frita reenchidos de crema de Ricotta, que na película O Padriño III acabaron coa vida dun "Don" traidor, mentres asistía á representación da ópera Cavalleria Rusticana. Tamén o Ricotta e as froitas son ingrediente imprescindíbel da cassatta napoletana. Aínda que fóra de Italia se coñece como unha sobremesa xeada, en realidade trátase dunha torta composta de varias capas de biscoito reenchidas cunha crema de Ricotta doce, froitas confeitadas, lascas de chocolate, noces e capas de mazapán. E como sobremesa que cada vez conta con máis adeptos no noso país está o exquisito tiramisù (levántame), orixinario da Toscana, que recibe este nome polo queixo mascarpone, a nata e os ovos, que debe baterse a punto de neve e formar unha crema lixeira que dobra o seu volume inicial. A combinación con biscoito, viño de Marsala e café, que constitúen a base da sobremesa, intégranse dun modo perfecto coa crema e o cacao que a recobre. E non hai que esquecer os xeados italianos que Catalina de Médicis lles deu a coñecer ás cortes europeas hai séculos, e que seguen gozando de xusta fama.
ENDEREZOS RECOMENDADOS
En Italia
O máis lido
Nota informativa: Tradución do orixinal en castelán. No caso de calquera discrepancia, prevalecerá a versión en castelán.