Repsol YPF

Esas caixas agochan infinidade de pezas, elementos, figuras, luces, grilandas, fitas, candeas, coroas, bólas, estrelas, beléns... en fin, todo tipo de adornos e obxectos para decorar o fogar que perduran no tempo malia os anos, as modas e as tendencias.
 
A imaxinación é o segredo para acertar na decoración propia de Nadal  porque en realidade trátase de crear fantasía e representar ambientes ideais para a celebración. Non existen normas, non valen máis pautas nin directrices que as impostas pola propia imaxinación, pero si se aceptan influencias aproveitábeis e interesantes que poden mellorar o coñecido e o recoñecido.
 
Colgar, colocar e dispoñer impulsivamente
É un exercicio moi san colgar nas paredes, portas e ventás fitas de adorno, grilandas e coroas; colocar nas mesas e nos estantes figuras de Papá Noel, pequenos beléns, candeas e centros; e rebordar a árbore de todo tipo de accesorios e elementos resplandecentes. E o máis saudábel é facelo sen orde nin concerto, segundo dite o gusto propio, a tradición ou os recordos. Repetir a situación dos obxectos ano tras ano é un xeito de perpetuar a memoria, e se esa é a intención nada hai en contra dun costume tan entrañábel, cuxa esencia é captar a evolución das persoas a través da imaxe e fotos fixas. Cambian os que están arredor do Belén e este é testemuña das transformacións porque é o mesmo que montaron distintas xeracións de familiares.
 
Os sentidos mandan
Para espíritos cansos do de sempre, o Nadal é un bo momento para demostrar que se poden crear ambientes de Nadal sen necesidade dun só adorno típico desta época. Dar prioridade aos sentidos ou apostar pola cor como liña mestra son dúas fórmulas orixinais para dar a benvida ás festas. 
 
Unha alternativa innovadora é a que se basea na emisión de sensacións suxestivas ao olfacto, á vista e ao gusto, a través de elementos naturais situados no salón e na cociña. Dúas estanzas nas que se colocarán estratexicamente cuncas, frascos, pratos e floreiros de cristal decorados con piñas, castañas, noces, aromáticas, ramas e flores secas, e diferentes tipos de tés olorosos.
 
Vale calquera produto con fragrancia e calquera elemento que admita combinacións simples, puras e refinadas. Xunto a estes detalles disporanse as candeas, variadas nas súas formas e nos seus tamaños pero organizadas en canto á cor. Convén axustarse a un máximo de tres cores, como o vermello, o branco e o dourado, que harmonizarán perfectamente co ámbito creado.
 
Satisfeitos xa a vista e o olfacto, só falta espertar o gusto, un obxectivo doado de lograr se se salpican as mesas de pratos, fontes e bandexas con orellóns, figos, dátiles, ameixas, froitos secos, chocolates, polvoróns, manteigados, mazapáns e outras delicias propias do Nadal.
 
A cor é a protagonista
Unha boa proposta é a que converte a cor no centro de atención da liña decorativa. Unha única cor diversificada nas súas distintas posibilidades, gamas e tonalidades marcará a pauta da estanza e definirá o ambiente en virtude do seu significado.
 
Pódese tinguir o fogar de vermello, unha cor moi propia do Nadal que simboliza o nacemento e que achegará alegría, calidez e vitalidade a calquera espazo. Bólas, grilandas, campaíñas, mazás e fitas en vermello brillante esvararán polas ramas da árbore e complementaranse cunha Flor de Pascua que presidirá a mesa do salón. Nos estantes e nas mesas auxiliares apoiaranse as candeas, grandes, pequenas, grosas e estreitas en tres tipos de vermello: sangue, lume e alaranxado.
 
Se se aposta por un aire sensual, nada mellor que optar polo rosa, coas súas variantes fucsia, rosa pau e rosa lila. Tres tonalidades que outorgarán á estanza un toque de feminidade e insinuación apropiado para espíritos rebuldeiros e divertidos.  Para esta liña non poderán faltar os pétalos de rosa en pratos dispersos por toda a casa e o cactos de Pascua con flores rosas nun lugar ben visíbel.
 
Dourados e prateados serán perfectos para almas alegres e festivas, e o branco será a mellor elección para os que asocien o Nadal co frío, coa pureza e coa paz.