Repsol YPF

Produktu horiek urte osoan izateko aukera ematen dute. Dena dela, elikagai freskoak zapore punturik onenean jateko bere garaian jan behar dira.

Uda da, dudarik gabe, elikagai gordinak jateko garairik onena, batez ere frutak eta barazkiak. Azken horiei dagokionez, garai horretan ur kopuru handia duten piezak aurki daitezke, tenperatura altuei aurre egiten laguntzen dutenak. Horren adibidea gazpatxoa da, osagaiak puntuan dituen udako platera: pepinoa eta tomateak, besteak beste.
 
Udako hilabeteetan janari gordinak eta hotzak, edo epelak, gustura hartzen dira, eta m,erkatuak eskaintzen duen aukera zabala aprobetxatzeko unea da. Prestatu aurretik hozgailuko lekurik hotzenean edukitzea eta kontsumitu aurretik ondo garbitzea komeni da. Ez dira uretan denbora luzean eduki behar bitamina hidrosolubleak gal baititzakete.
 
Tomateak eta pepinoak, entsaladatan ohikoak, kontuz garbitu eta zuritu behar dira, patatak bezalaxe. Lurraren parean hazten diren barazkiak, hala nola letxugak, azanarioak, espinakak edo errefauak kontu handiarekin garbiotu behar dira eta irakiten garbitu, gutxienez minutu bat.
 
Oro hara presio eltzean prestatzea  gomendatzen da, nutrienteak gal ez ditzaten. Estalita, ur gutxirekin eta denbora justuan prestatu behar dira, gatza prestatuta daudenean gehitu behar zaie. Digestioaren ikuspegitik, egosita janez gero hobeto onartzen dira, hala ere gordinik janez gero zuntz gehiago eta ase sentsazio handiago aematen dute.
 
Eskalibada katalana
Berenjenak, kalabazinak, lekak, patatak, pepinoak, letxuga eta tomatea, porruak eta azanarioak dira udako menuak aukeratzeko kolore askotako muestrarioa. Horiekin eskalibada bezalako errezeta freskagarriak egiten dira. Kataluniako plater tipikoa da, berenjena, tipula, tomate eta piperrekin egina, kaloria gutxikoa eta zuntz kopuru handia duena.
 
Barazkiak labean edo parrillan erre egiten dira prestatuta gelditzen diren arte. Hozten utzi, zuritu eta haziak kekntzen dira. Zerbitzeko garaian,  tira luzeak moztu eta oliba olioarekin eta gatzarekin maneatzen dira. Bakarrik edo arrain edo haragi plater bat lagungarri gisa jan daiteke, hala ere, ohikoa da ogi tostada batean jartzea antxoa xerra batzuekin.
 
Baina dudarik gabe, udarako platerarik ohikoena entsaladak dira, kasu askotan protagonista nagusia letxuga duelarik. Bere zapore freskoa ondo doa ia osagai guztiekin, zuntz kopuru handia du eta diuretikoa da. Ur kopurua %90ekoa da, zaila izaten da baldintza onetan mantentzea eta fresko eta kurruskari jatea gomendatzen da.
 
Jan baino askoz lehenago maneatzen badugu C bitamina kaltetu egiten da, eta bere itxura eta zaporea ere azkar galtzen dira. Oliba olioarekin maneatzea gomendatzen da, eta belar fresko zein lehorrekin osatzea.
 
Tomatea izaten da letxugaren lagungarria eta bere zapore eta usainarekin ikutu zaporetsua eta freskagarria ematen dio. Baina kopa indibidualekin beste osagai batzuekin konbina daitezke, hala nola meloiarekin, honen pulpa bolatxoetan moztuz edo feta gaztarekin. Olioa, gatza, pipermina eta limoi zukuarekin egindako nahasketa batekin maneatzen da eta albahaka zatitua gehitzen zaio.
 
Beste aukera bat tomateak probentzal erara prestatzea da, erditik moztu eta azalik eta hazirik gabe jarriz. Gatza bota eta ura askatzeko buruz bera jartzen dira. Probentzako belarrak bota ondoren zartaginean jartzen dira oliba olio pixka batekin ondo egin arte.
 
Kolorez beteak
Tomatearen familia berekoak dira piperrak eta berenjena. Lehenengoek bi barietate dituzte, heldu baino lehen biltzen diren berdeak, eta gorriak, helduak. Azken horiek gordinik, entsaladan edo erreta zein frijituta jan daitezke.
 
Berenjenak, bestetik, prestakuntza ezberdinak egiteko aukera ematen dute, aperitiboetatik goarnizioetara. Tomateekin konbina daitezke, hauek erditik moztu eta labeko plaka batean jarriz. Olioa eta gatza gehitu eta labean sartzen dira erditik moztutako berenjenekin batera, 20 bat minutu 180ºtan.
 
Bestetik, tipula eta porrua fin fin mozten da eta zartagin batean jartzen dira. Eginda daudenean berenjenen haragia gehitzen zaie. Betetzeko garaian hondoan azalik gabeko tomatea jartzen da, gainean zartaginean prestatutakoa eta hori estaltzeko baratxuria ogi birrinduarekin eta perrexilarekin. Labean gainerre eta julianan moztutako esparrago frijituekin batera jaten da.
 
Erremolatxari dagokionez, sustraiak ozpinetan mantendu daitezke entsaladatarako edo mikrouhinean edo lurrunetan prestatu. Azukre asko dutenez labean eginda oso onak gelditzen dira  baina piez guztiek neurri berekoak izan behar dute, bestela batzuk erre egingo dira prestakuntza denboraren arabera. Borscht-a hotza jaten den eta erremolatxarekin egindako zopa errusiarra da.
 
Prestatu ondoren zapore galtzen ez duen barazkia azanarioa da. Prestatuta zein gordinik zoragarriak dira, ez bakarrik elikagaiari dagokionez, baina terapeutikoki dituen ezaugarriengatik ere. Gisatu eta zopatan jartzeak plateren nutrizio balorea gehitzen du eta udako errezetetan ohiko osagaia da. Zoragarriak dira entsaladan birrinduta, egosita, lurrunean prestatuta, parrillan erreta eta ohiko da beste barazki batzuekin batera goarnizioetan aurkitzea, baita postreetan ere.